NAJWAŻNIEJSZE PRACE OKRĘGU

1. Budowa Mauzoleum AK „Jodła” oraz Instytutu Armii Krajowej

2. Budowa Mauzoleum 72pp
Tak ja w hymnie naszym „Z ziemi Włoskiej do Polski” szli żołnierze      72 pp – jak legiony Dąbrowskiego. W 1918 roku w miesiącu wrześniu byli polscy żołnierze armii austriackiej, przebywający w obozach jenieckich we Włoszech, pod Turynem i Santa Maria pod Neapolem, formują oddziały wojskowe. Pierwszy odział 72pp powstaje 1918 roku w obozie La Mandria. Składa przysięgę a miasto wręcza im pierwszą chorągiew.
W okresie późniejszym oddziały 72pp przechodzą różne formy organizacyjne.
Historia silnie wiąże ich w II Karpacką tzw. „Żelazna Brygada”. We wrześniu 1919 roku otrzymuje drugi sztandar od społeczeństwa a ściśle od Koła „Ziemianek” z Łowicza. W dniu 27 września 1919 roku pułk już walczy z bolszewikami na obszarze Podola. W wojnie polsko – bolszewickiej działa w różnych związkach taktycznych. Chlubą są walki z oddziałami Kawalerii Budionnego w obronie Lwowa. W wojnie 1919/ 1920 odnosi wiele sukcesów: działając z innymi związkami taktycznymi tj. 145pp Strzelców Kresowych, bierze do niewoli 1500 jeńców, zdobywa dwa sztandary, 17 dział, 40 ciężkich karabinów maszynowych i wiele, wiele innej broni i wyposażenia. Straty to 19 oficerów i 286 szeregowych.
Odznaczenia bojowe:
Srebrne krzyże Virtuti Militari V klasy otrzymuje 26 oficerów i podoficerów,
Krzyże walecznych 114 oficerów, podoficerów i żołnierzy.
Po wojnie w Armii Polskiej jako jeden z wyróżnionych nie zostaje rozwiązany.
Miejscem zakwaterowania zostaje wyznaczone Miasto Radom.
W 1923 roku dnia 19 sierpnia w niedzielę, to jest 74 lata temu wręczony zostaje Sztandar, który powstał z inicjatywy mieszkańców Radomia. Ofiarowany Sztandar zawiera z jednej strony na amarantowym tle wieniec z napisem: Bóg, Honor i Ojczyzna” i tarczę z herbem Radomia, Ziemi Sandomierskiej woj. Mazowieckiego oraz znak formacji Gen. Hallera.
Między tarczami napisy: Hasyn 3.V. Dubno 13.VII. Toporów 1.VIII. Brody 4.VII. Ojrzeń 18.VIII. Ruda 12.IX. Kowal 14.IX. Łomnice 2.X. oraz Sochocin 14.VIII.1920 r.
Na rewersie, na amarantowym tle Orzeł Biały w wieńcu cyfra 72.
Drzewiec zatwierdzony zostaje złotym gwoździem Prezydenta RP i 20 srebrnymi gwoździami obywateli miasta Radomia. Uroczystość wręczenia dokonana została w obecności Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego, Ministra Wojny gen. Szeptyckiego, Biskupów Sandomierskiego Mariana Ryxa i ks. Biskupa polowego Galla.
Należy podkreślić, że pułkiem kierowało wielu zacnych i zasłużonych oficerów Wojska Polskiego.
W 1939 roku 24 sierpnia pułk z obozowiska w Mniszku po przybyciu do Radomia i uzupełnieniu mobilizacyjnym w pełnym składzie osobowym, składa przysięgę na wierność ojczyźnie i skierowany zostaje na zachodnią granicę Polski, gdzie od 1 września 1939 roku stacza walki obronne ze zmotoryzowanymi jednostkami agresora.
Mimo klęski wrześniowej, oddziały 72pp im. Dionizego Czachowskiego nie złożyły broni.
W okresie okupacji, jak również w okresie zniewolenia żołnierze i oficerowie tego pułku walczyli w różnych rejonach Kraju, szczególnie na ziemi Radomsko – Kieleckiej, nie zabrakło żołnierzy 72pp walczących pod tym symbolem w Powstaniu Warszawskim.
Należy podkreślić, że większość stanu osobowego 72pp stanowili mieszkańcy ziemi radomskiej. Groby żołnierzy bohaterów 72pp rozsiane są po całej naszej ziemi, a mianowicie: w Szydłowcu, w Wysokim, Molendach lasach skaryszewskich, w Radomiu i wielu, wielu miejscach. Należy wspomnieć o oficerach pomordowanych w Katyniu, Miednoje i Ostaszkowie wśród nich mjr Jakuba Wajdę, ppłk Jan Bryda. W obozach koncentracyjnych zginęli np. mjr Stanisław Juszczyk i por. Eugeniusz Burski jest ich dziesiątki i setki pomordowanych. Dla utrwalenia pamięci bohaterów za walkę obronną w 1939 roku dowódca Obrony Narodowej generał broni Juliusz Rommel rozkazem z dnia 29 września 1939 roku, za wybitne męstwo i poświęcenie z narażeniem życia w obronie Ojczyzny i Chwały Oręża, nadał krzyże Virtuti Militari V klasy
Kpt. Jakubowi Wajdzie
Plut. Stefanowi Jakubowskiemu
Mjr Stanisławowi Juszczykowi
Por. Stanisławowi Rzepce
Mjr Władysławowi Murszalskiemu
Por. Wacławowi Wiatrowi
Ppor. Walentemu Mikulskiemu
oraz 27 Krzyży Walecznych, w tym ks. kapelanowi Stanisławowi Wróblowi.
Za walkę z okupantem w latach 1940 – 1944 żołnierze 72pp otrzymali 8 Krzyży Virtuti Militari V klasy wśród nich mjr Stefan Bębiński pseudonim „Harnaś”.
W 90-tą rocznicę powstania 72pp Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej w Radomiu planuje wybudowanie mauzoleum.
W latach 1922 – 1939 w 72pp odbyło służbę czynną blisko 22 tysiące żołnieży pochodzących z „ziemi radomskiej” obejmującej powiaty: radomski, szydłowiecki, zwoleński, lipski, kozienicki, grójecki, białobrzeski oraz przysuski.
 
3. Działanie na rzecz Porozumienia Polsko–Niemieckiego (odszkodowania)
Zarząd Główny Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Warszawie w imieniu pomordowanych Żołnierzy Armii Krajowej oraz obywateli polskich represjonowanych podczas drugiej wojny światowej przez okupanta niemieckiego w dniu 19 marca 2007 roku podpisał porozumienie.
Zobowiązał okręgi do sporządzenia odpowiednich materiałów.
Zarząd Okręgu Św. Zw. Żołn. Armii Krajowej z dużymi trudnościami wynikającymi z długiego czasu, zebrał i opracował niezbędne materiały, które będą służyć do uregulowania spraw dotyczących „Strat osobowych i ofiar represji pod okupacją niemiecką”.
Miasto Radom: w dniach 12-15 października 1942 roku dokonana została przez oddziały niemieckich hitlerowców jedna z potwornych zbrodni.
Publicznie powieszono:
w dniu 12-tym października 1942 roku koło torów w Rożkach 15 osób narodowości polskiej;
w dniu 13-tym października 1942 roku przy szosie kieleckiej powieszono grupę 14-tu obywateli, mieszkańców Radomia;   
w dniu 14 października 1942 roku przed Radomską Fabryką Broni powieszono następnych 15-tu obywateli Radomia;
w dniu 15 października przy szosie warszawskiej powieszono kolejnych 10 obywateli Radomia.
Łącznie w ciągu czterech dni zamordowano w sposób bestialski 52 osoby, wśród których znajdowały się osoby niepełnoletnie oraz kobiety w ciąży.
Pogrom ten świadczy o wielkiej dyskryminacji miasta Radomia.
Miasto Zwoleń: zbrodnia została dokonana 19 czerwca 1944 roku przez funkcjonariuszy żandarmerii niemieckiej. Oddziały tych hitlerowców rozstrzelały 42 mieszkańców miasta Zwoleń i mieszkańców pobliskich okolic.
Szczegółowy opis dokonanej zbrodni dołączamy do niniejszego pisma. Jest to protokół sporządzony w mieście Zwoleniu w dniu 15 kwietnia przez Społeczny Komitet Obywatelski.
Wieś Karolin powiat Zwoleń: w dniu 18 marca 1942 roku w obecności mieszkańców tej wsi oddziały żandarmerii niemieckiej rozstrzelały 86 osób, obywateli okolicznych miejscowości. Wg zebranych materiałów ustalono nazwiska tylko 60 zamordowanych.
Wsie Gałki, Mechlin, Gielniów, Budy i Stefanów: w dniach 4 kwietnia 1940 roku oddziały niemieckiej żandarmerii i gestapo rozstrzelały  i zamordowały w tych wsiach 94 osoby.
W okresie okupacji niemieckiej, szczególnie na tym terenie dokonywane były ciągłe pacyfikacje.